मेरो स्याङजा: मेरो सम्झना
(शिखरिणी छन्दमा)

छुदै माताजीका, चरणतलमा, जान्छु म भनी
रुदै आज्ञा दिन्छिन्, दुखित मनले, पुज्य जननी ।
म आएँ पाताल्मा, तर मन उतै, बाल्-हठ गरी
सयर् मै स्याङ्जाका, एक एक गरी, स्वर्ग नगरी॥
(१)
कुभिण्डे, नौडाँडा, सकल पथका, भीर पहरा
उकाली ओराली, अनि निकटका, स्वच्छ छहरा ।
छिचोल्दै राङ्खोला, अलि पर झरी, मिर्दि बगर
दिसिँकोट्, चापाकोट्, वरपर बिते शैशव-पला ॥
(२)
पहाड्की चेली शीतल जलभरी, काँस-करुवा
दरौँ की शिर्वारी, हर क्षण तयार्, पुज्न वटुवा
बुलाँकी नाकैमा, झलमल परी, पल्टन हुँदी ।
मसक्कै मस्किन्थिन्, उपल घरक,गुर्सिनी दिदी ॥
(३)
असार्-साउन् बर्षा, रुझि रुझि म खेल्थे अनमत्तै
सुसाम्थ्यो सल्लेरी, रति भर नमान्ने डर कतै ।
घमण्डी थी आँधी, नसुनु यसको, कल्कल उता
उठाम्थी यो वासै, क्षण भर सुनाम्थी अहमता ॥
(४)
उषा गुथ्दै पस्थी, हिमसगरमा, स्वेत पगरी
मलेङ्कोट् पाखैमा, ढकमक हुने, पुष्प लहरी ।
अँधेरी खोल्सी ती, छङ छङ धरी, संगित कडी
अहोरात्रै बित्थे, घुमि म तटका, कुञ्ज रमणी ॥
(५)
कता अल्झिस् "भौते", किन सुरु भए, यी उँध-गति
धरा यस्तो त्याग्ने, कुन दिन भयो, धृष्ट कुमति ।
म जाउँ त्यो स्वर्गै, पनि नसकिने, विर्सन रति
म जन्मेँको माटो, दिन दिन गएँ, सम्झन अति ॥
(६)
*** *** *** ***
:)
-भउते

हलो काटेर मुग्रो! सम्सोधन गर्दै, हलो बिग्र्यो भने मुग्रो! भनुम् न।

हा.टा. ग-या नि।

मेरो पनि अर्को एउटा क्षुद्र प्रयास है त।


" भउतेको गजल - ५ "



न त पहिले काँध थिचेर वश आयो
न त अहिले साँध मिचेर जस आयो

मृदुल मुस्कान, काखिमा दाह्रा छिपाइ
वाणी सँधै "बुझेँ-बुझेँ ,हस-हस" आयो

मूर्ख मूर्ति पुजक, ब्यर्थ हो तिम्रो स्तुति
भलै कहिले पत्थर पेलेर रस आयो ?

क्षत्रीयताले क्षीण, क्षुब्ध, क्षिप्त, क्षणिक
कठै ! कस्तो झुठ अवतार-दश आयो

दीन ! दुर्योधन, दर्बार दाउमा दिँदा
फर्कि फेरि समय उहि विवश आयो


:-)
-भउते

<< भोलि प्रोफेसर सँग मिटिङ छ, आज यस्तो लेखेर बसे पछि नि कहिल्यै उँभो लागिन्छ खै :( >>

भउते गुरु, गजल बुझ्न सिक्दैछु तर बढी घत परेको चैँ यो है ।
"क्षत्रीयताले क्षीण, क्षुब्ध, क्षिप्त, क्षणिक
कठै ! कस्तो झुठ अवतार-दश आयो "

बुढा-बुढीको सानो खटपट परेछ यहाँ। बुढाले घुर्की लगाउँदै। :-)

आजको अर्को प्रयास :-)

भउते प्रभो,
माने। जता गएपनि छुरा जसरी चल्ने दिमागको डाह लाग्छ। एक से एक शेरहरु छन्।
एउटा कुराको भने सानो गुनासो छ प्रभोसंग। सातौँ गजलको त्यो अन्तिम शेर छ नि
छन्द छोडी काफिया र बहर समातेको भन्ने, पृष्ठभूमिको रंग गाढा भएर हो कि किन,
पूरा पढ्नै सकिन।

ओहायो भउते! गोतामेजी!

गौतमजीको आँखा कमजोर भएछन् जस्तो छ, चश्माको भर्जन अपडेट गरम्। मैले त देखेँ नि।

स्वतन्त्र बर्बराउन छन्द छाडी गजल रोजेँ
घाँडो भयो आज मलाई, काफिया र बहर पनि ।

कोन्वान्वा दादा ! ओजेन्कि देस्का ?

हजुरको नि आँखा कमजोर भे'छ :-) "ले" छुटेछ।

अलिकति भाषा पनि मिलाउन मुन लाग्यो।

स्वतन्त्रले बर्बराउन बिना-छन्द-गजल रोजेँ
घाँडो भयो आज मलाई, काफिया र बहर पनि ।

खोइ चित्त त अझै बुझेन, के गर्नी। :-)

उफ,

दादा र गौतम जीलाई धन्यवाद भन्न भुलेछु। अनि गौतम जी, म एकदमै कच्चा सिकारु हुँ,
मेरो जीवन मै यो सातवटा खेस्रा गजल हो। त्यसैले प्रशंशा गर्दा बिचार गर्नुस है, शब्दको
दुरुपयोग होला फेरि। बरु आउनुस, यात्रा सँगै सुरु गरौँ।

Malai pani sagai lane ki BHAUTE?

Taar, mero chai BUDDI Pugdaina hou, sagai hidne.
Feri Padhna Chai man lagchha.
---
OK

भउतेजी, मलाई पूरा विश्वास छ मेरा शब्दहरु खेर गएका छैनन् भन्ने। सहयात्राको निमन्त्रणका लागि धन्यवाद। आएँ ल म पनि।

Khai ta?--- Parkhida Parkhida Hairan!!!--- Yatra kahile ho ta suru huni?

सुनसान रात मा कतै जयोति आईदिन,छ
अन,तयाहिन आकास मा कतै बादल छाइदिन,छ
बाटो मा हिडदा हिडदै एउटा नया समाज ले सन,सार ता जिउदै रहेछ भन,ने आभस गराइदिन,छ
नमस,कार,
म नया आगन,तुक यो समाज को ॥॥॥॥ नेपालि मा लेख,ने परयास गरदै छु
भौते गुरु को कबिता सारै मन परयो॥॥॥ यो माइला को सुभकामना छ॥॥॥
THE WORLD IS ALIVE!!
Bhaute, newuser, Nepe and Gautam B..
keep it up...
Birkhe maila

धन्यवाद गौतम जी।

ओकेदाइ, जावस न त एक दुइटा शेर,

बिर्खे माइला, स्वागत छ। धन्यबाद पनि। प्रशंशाको लागि।

लु यो हुँका समाएर एक-दुइ सर्को तान्नुस, अनि एक-दुइटा शिलोक पनि हाल्नुस।

bhaute guru yo syaujali ko pranam
jatiardani yo chautaro ta mera lagi barajuko aagan jasto bho,
ma pani bhaute ko karkur ko parakhi parehai

Bhaute Guru..naya nay mitra hu...gagal ko naya naya parakhi hu....nepali sahitya ma teti ramro dakhal ta chaina taipani sikne prayash gardai chhu.
Tapai ko tyo भउतेको गजल - ५ malai असाध्?यै maan paryo....yeso hami lai pani sahitya ma bame sarna sahayog garnush na.

दिल दिवाना जी!
धन्यबाद। स्वागत छ यहाँलाई। साझामा धेरै दिग्गज दिग्गजहरु हुनुहुन्छ। म पनि घिस्रिने
प्रयास गरेको मात्र हो। आउनुस सँगै घिसारिउँ।

Guruharu,
hajurharu ko ek se ek rachana haru bich maile pani kehi sabda haru okalne dhristata gareko chhu.....naya yatri pare..tyasaile rachana ko niyam kanun michiyo hola..gali aulyaidinuvaye abhari hune thiye...sathai galti sudharne mauka paune thiye.
Tapaiharukai Birkhe



सपनाले छोडी सक्?यो, झल्?को किन दिन खोज्?छौ
बन्?द मुटु बन्?द रहर, ढोका किन खोल्?न खोज्?छौ

एउटै थियो बाटो हाम्रो, अब केवल बिरानो छ
दोबाटो मा छुट्?िएर, किन फर्की हेर्?न खोज्?छौ

आफ्?नो भनी ठानी दिदा, पाराई पनि भइनौ
पुरानो यो घाउ मा अब, नून किन छर्?न खोज्?छौ

समय ले कोल्?टे फेर्?यो, शीतल हावा हराइसक्?यो
मुटु मेरो मरुभूमी, झरी किन पार्?न खोज्?छौ

त्?यसै म त मुर्?दा भए, सधै जल्?ने गर्?छु
चिता माथी सुताएर, फूल किन फाल्?न खोज्?छौ

एउटै थियो बाटो हाम्रो, अब केवल बिरानो छ
दोबाटो मा छुट्टिएर, किन फर्की हेर्न खोज्छौ


नि:शब्द।