लौ, बनाइदिएँ १० लम्बरको चौतारी पनि ।

अनि जिम्माल र काका बुढाहरु कहाँ गए गए भनेर अलमल्ल पर्या त झन के जाती तो कम्फुटराँ निस्किनी गोरखापत्रमै फोटो निक्लिनी अरी गाँजा तानेर पो बसिरा' रेछन्।

ए लौजा, त्यो हाम्रा केटाहरुको अघोरी बाबासँग मालताल माग्न लाको फुटुपनि निस्क्या छ है, होस गर्लाउ क्या रे।

हन साइँला के भन्च? आज नि नताने कइले तान्नु नि?
मुइँले त जम्मा दुइ सर्को तान्या हो, बरु काका बुडाले एउटा चिलिम ठ्याम्मै सकाए। चिलिम सकेर १२टा माल्पुवा, ६टा सेल रोटि अनि ५ पिलेट केराउको तरकारी खा'र त्याँ पर नालीआँ लडेआ चन् ! लु गाम्लेओ बोकेर लान पर्ला अस्तो च काकालाई नत्र काकीआमाले चिन्ता अर्चिन।

मुलाइ नि रहर लाओ गाँठे ! ए सिरेकाजी, लौ न आलिकिती बुटीको ब्यबस्ता अरम तो ! लड्डु खान चैँ बिर्खे जिम्मालका घर तिर जानपर्ला ! होइन भउतेकाजीको त अत्तो पत्तो छैन गामतिर ! कि फेरी हराए र हो भन्चु ! :)

lau sabai lai mero namastey ..
sire , dada, kaka , kalanki ...sabai lai sivaratri ko subhakamana .
sire dada le dherai piyera birami hunu bhayechha .. lau gamle haru aspatal liyera jane bebasta garnu paryo

..............:)

चौतारी का सबै जनाहरु गाजा खान थालेछन ल है पुलिसले नदेख्ने गरी खानु नभए भरे मामाघर मा सुत्नु पर्ला ।

सबै जना शिवरात्री मनाउँदै मस्त रहिछन्। आफ्नो भने हनहनी ज्वरो आईराछ। अखबार खोलेको चिप्लेढुङ्गामा बम पड्क्यो भन्छ, त्यही भएर ज्वरो आ हुन् कि।
लौ त गाम्ले हो, अहिलेलाई बिदा माग्नु परो, भोलीतिर एसो चिहाउन आउँला ।

ए चिरन्जिवी, चिरन्जिवी!
चुँई चुईँ चुईँकने जुता लाउँदाखेरि फुत्त बरिलै.

स्यालले कुखुरा ढुक्याअस्तो अरेर कतिखेर गुरुले सक्लान् र चिरन्जिवीसित सँगै फर्किन पाइन्छ भुनेर च्याँकेले झ्यालबाट हेर्या थियो. गुरुले छोड्नी हैनन् केरे.

अनि चिरन्जिविलाई फुत्त निस्केर झ्यालबाट भाग, भन्ने कोड भाषामा च्याँकेले उल्लेखित गित गाको रेछ. अनि चिरन्जिवि निस्केर भाग्न त भाग्यो.
गुरुले भने, "कुन हो यो भाग्नी? च्याँके हैन. पर्खेस् तँलाई."

झोलम्! झोले!! झोलानी!!! भन्दै केटाहरु भागे.
गाँठी कुरा के र छ भने नि चिरन्जिवले झोला टेबलमै बिर्स्यारेछ भाग्दाखेरि.
अनि हगुवा पनि भाग्यो - २टै झोला टिपेर .


गुरुले अजार हुँदै शिलक हाले.

भालुळाई पुराण सुनाई बुझला हामीहरु के बुझौँ
... ... ...

चौतारी सूनसान पो छ गाँठे। अघि दादाले के कथा हालेर गा' हुन्, छेउ टुप्पो बुझ्या'भे मार्दिनु!
******
नमे कता हराएछ आजकाल? चौतारी अर्कैले शुरु ग-यो भनेर चित्त दुखा' त हैन? एघार लम्बर आफैँले बनाए भैहालो नि तेसो हो भने।
अनि भउतेकाजी पनि धेरै भयो यता नअन्मरिएका! कता लागेछन्?

हैन के हुदैछ चौतारिमा? ल सबैलाइ हेल्लो छ मेरो तर्फ देखि।।

अ्मेजिङ्
फ्रम्
सेन्ट् पिटर्स्बर्ग्
रसिया

धन्न हगुवाले झोला टिपिदिएच र बाँचो चिरञ्जिवी! नत्र झोला फिर्ता माग्न जाँदा गुरुले कान बटार्नि थे तेस्का.

**
हाsssss पानी खायो पेटारे खसीले
पेटारे खसीले
मनको कुरो बुझ्दैन कसैले.....

....स्कूल पढदातिर हामी तीन बाबुछोरा बाग्लुङका उकाली ओराली गर्दा मेरा बुबाले गाउने गीत अथवा एउटो टुक्रो भनौं न.
...बाटो कटाउने निहूँमा हामीहरु कहिलेकाँही पालैपालो गीत गाउँदै हिन्दै गर्थ्यौं.

बुडाका गीत गाउने पालामा उनले जहिले पनि यही टुक्रो गाउने, त्यसैले झारा टारे जस्तो मात्र लाग्ने, दिक्क लाग्थ्यो हामीलाई. हुन नि हामी दुई भाइले जति कचकच गरेर बिरोध जनाए पनि यो टुक्रो भन्दा बढी बुडाले कहिले पनि गाएनन, न त अरु कुनै गीत निक्ले उनका कण्ठबाट.

म र मेरो दाई चाँहि फेरी जहिले पनि यो गीत गाउने किनभने बुडालाई यो गीत सारै नै मन पर्ने....जति पल्ट गाए पनि फेरी फेरी गाउनु पर्ने...

कुसुमे रुमाल कुसुमे रुमाल
मायाको बारीमा पिरतीको फुल
(पिरती हैन प्रिति!)
मायाको बारीमा प्रितिको फुल
सम्हाली राखेको कुसुमे रुमाल
कुसुमे रुमाल कुसुमे रुमाल

.....बाटो काटेको थाहै हुँदैनथ्यो.

गएओ दुई-चार दिन त एउडा परलए नै भो नि केटाओ मुलाइ! सास फेर्न चाइँ फुर्सत मिलो र मात्तै नत्र खत्तम नै थियो! अरुको नि उस्तै रेछ, कोइ देख्दिन म

मैना चित्रे संग रिसाउँदै (जिस्कँदै)-

कर्कलो गाबा कठै मेरो बाबा
नक्कले दाईको दुई जिब्रे भाका
ए आमा सानिमा
नक्कचरो दाईलाई चड्काईदेऊ चड्काईदेऊ गालामा

गजल सुन्न तलतल लागो.


सुक्न, खाँदिन र कुहिन अस्विकार गर्दै
हरियै साग रहन खोज्छन् गुन्द्रुक अब!
उठ्यो उठ्यो उठ्यो ... ...


ए नेपे दाजी नयेँ शिलक(गजल) पकाम्नु भाछैन? केटहुरलाई ब्युँताम्न परो, निदाए.

जदौ दादा!
के छ नेपालको हालखबर? कि फर्किसक्नुभएको हो?

उदघाटन भाषण लेखेरै टासुम्ला भन्दाभन्दै भ्याईएन । भोलीतिर सम्म भ्याउछु कि, तर मलाई यो उद्घोषण चौतारीमा गरिहाल्न मन लाग्यो ।

- http://www.dkhadka.com/chithi/en/index.shtml

(धन्यवादको लामो लिस्टो छ । तर धने र सिरेलाई चाहि अहिले नै दिन्छु)

नेपे दाजू,
म त 'खेलौना खेलौना 'भन्दै झगडा गरिहरेको बच्चाले अचानक आफ्नो कोठाभरि खेलौना भेटेको जस्तो हर्षित भएँ!
ल पढ्न शुरु गरेँ मैले

सर्वप्रथम् नेपेजीलाइ बधाइ छ पुस्तक छपाउनुभयकोमा, पढ्न पाये हुन्थ्यो, कता किन्न पाइन्छ कुन्नि? कि साझाका दओउतरिहरुलाइ हस्ताख्शर् सहित दिने हो?

अनि दादा ब्रोलाइए पुत्रीलाभको ढिला भयेपनि शुभकामना, खै आफ्नो त कहिले हो बाउ बन्ने दिन् आउनेपनि।।।।।।।।।।।।।।

मलाइ पनि बाउ बन्न एक्दम् रहर् लाग्यो।।।।।।।।

आइते/जङेगे

ani aajkal ta BHAUTE kata harayachhan kunni?????????

नेपे दाजीलाई बधाई छ। अब किताब नपढी अरु धेरै कुरा त के गर्नु र!
(हस्ताक्षर सहित किताब मिल्ने हो र रे क्या!)

गाग्रोको मोल घैँटोले खायो.
हुलाक खर्च तेत्रो धेरै लाग्ने रेछ.
जे होस् अडर गरेँ.

मुल्य पनि जापनमा 600 येन भन्या भे सजिलो हुन्थ्यो नि. ५६७ येन १७.१७७७७ सेन्ट पर्ने रेछ.